خورشیدخانمی

 
تولد يا مرگ مسئله اين است (۲)
نویسنده : مونا زاهد - ساعت ۳:٠٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٩/٥
 

زندگی جاده باريکيست که تو از دور دو خط رابه هم

رسيده می بينی اما هرچه جلو می روی همان است .

چون اين رسيدن دو خط نيست .

اين خطای چشم است

پرسپکتيو همان علم معماری

و همان واقعيت تلخ ...............  زندگی ته ندارد

اما تو چرا

وقتی در جاده راه می روی به افق به دور نگاه می کنی

در انتها نقطه می بينی که همان هدف است

به سويش می روی اما هرچه جلو می روی نقطه ات

عقب تر می رود  نه اينکه نقطه جابجا می شود  نه

تو خطا کرده ای    نقطه را با حد چشمت سنجيده ای

نه با حد دلت.

تو جلو می روی نقطه جلو می رود

تو می ايستی نقطه می ايستد

تو عقب می روی نقطه باز جلو می رود

نقطه از حد خودش عقب نمی آيد

هدف يا می ايستد يا دور می شود به سمت تو نمی آيد

تو به سمت او بايد بروی

چقدر سخت

.....من بزرگ شده ام

کالبدم جای من را ندارد  حتی اتاقم خانه ام شهرم

من بزرگ شده ام.......................................

.........ادامه دارد


 
comment نظرات ()